Την Πέμπτη 22 Δεκεμβρίου 2022 πραγματοποιήθηκε η ορκωμοσία των μελών ΔΕΠ:
– Ευστάθιος Στυλιάρης, εξέλιξη σε Καθηγητή πρώτης βαθμίδας στο Τμήμα Φυσικής
[stiliaris@phys.uoa.gr]
Η έρευνα του κ. Στυλιάρη εστιάζεται σε θέματα Πειραματικής Πυρηνικής Φυσικής και Εφαρμογών. Επικεντρώνεται σε θέματα Αδρονικής Φυσικής και ιδιαίτερα στην ανάλυση πειραματικών δεδομένων της ηλεκτροδιέγερσης του πρωτονίου, όπως και στην μελέτη πυρηνικών δυναμικών μέσω αντιδράσεων με ραδιενεργές δέσμες. Στον τομέα των εφαρμογών, είναι ενεργοποιημένος στην περιοχή της Απεικονιστικής Πυρηνικής Ιατρικής για την ανάπτυξη ανιχνευτικών διατάξεων (γ-Camera και Compton-Camera) Μονοφωτονικής Τομοσπινθηρογραφίας (SPECT) μικρού πεδίου και υψηλής διακριτικής ικανότητας για ιατρική και ραδιοφαρμακευτική έρευνα.
Έλαβε το πτυχίο του από το Τμήμα Φυσικής του Αριστοτελείου Πανεπιστήμιου Θεσσαλονίκης (1981) με βαθμό άριστα και στη συνέχεια μετέβη στην Γερμανία, όπου και εκπόνησε μεταπτυχιακές σπουδές στο Freie Universitaet Berlin, εργαζόμενος ως μεταπτυχιακός φοιτητής στο Hahn-Meitner Ινστιτούτο του Βερολίνου σε θέματα Πειραματικής Πυρηνικής Φυσικής με βαρέα ιόντα (1984 MSc, 1988 διδακτορικός τίτλος Dr.rer.nat.). Στη συνέχεια εργάστηκε ως επιστημονικός συνεργάτης (Wissenschaftlicher Mitarbeiter) στο Deutsches Elektronen-Synchrotron (DESY) του Αμβούργου. Συμμετείχε στην ερευνητική ομάδα Φυσικής Υψηλών Ενεργειών ZEUS μελετώντας τον παράγοντα δομής του πρωτονίου μέσω της ανελαστικής σκέδασης ηλεκτρονίου πάνω σε πρωτόνια.
Επέστρεψε στην Ελλάδα το 1996 με κοινοτική υποτροφία (Return Fellowship) στα πλαίσια του Προγράμματος Marie Curie και εργάστηκε στο Πανεπιστημιακό Ερευνητικό Ινστιτούτο Επιταχυντικών Συστημάτων και Εφαρμογών (ΙΕΣΕ) ως υπεύθυνος της εγκατάστασης της πλήρους διάταξης του γραμμικού επιταχυντή ηλεκτρονίων CW, ενέργειας 10 MeV. Το 2001 εξελέγη Επίκουρος Καθηγητής στον Τομέα Πυρηνικής Φυσικής και Φυσικής Στοιχειωδών Σωματιδίων του Τμήματος Φυσικής του Πανεπιστημίου Αθηνών. Συνέχισε την ερευνητική του δραστηριότητα στην Αδρονική Φυσική σε συνεργασία με τα επιταχυντικά κέντρα ΜΙΤ-Bates και Jefferson Lab (Massachusetts και Virginia, USA) και με το Mainz-Microtron (MAMI) της Γερμανίας, ενώ παράλληλα συμμετέχει στην ομάδα της Πυρηνικής Ιατρικής για την ανάπτυξη απεικονιστικών διατάξεων τύπου SPECT. Από το 2004 διευθύνει το εργαστήριο της Μονοφωτονικής Τομοσπινθηρογραφίας (SPECT-Lab). Το 2012 προήχθη στη βαθμίδα του Αναπληρωτή Καθηγητή και το 2022 στη βαθμίδα του Καθηγητή.
– Καλλιόπη Παππά, εξέλιξη σε Καθηγήτρια πρώτης βαθμίδας στην Ιατρική Σχολή
Η Καλλιόπη Παππά είναι απόφοιτος της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου Πατρών. Έλαβε την ειδικότητα της Μαιευτικής – Γυναικολογίας και την Διδακτορική Διατριβή (PhD) στην Μαιευτική και Γυναικολογική Κλινική του Πανεπιστημίου Κρήτης. Στη συνέχεια μετεκπαιδεύτηκε στην Mayo Clinic, Rochester, Μinnesota, και στο UCLA-Harbor, California, U.S.A. Επιστρέφοντας στην Ελλάδα, εργάστηκε ως Research Fellow στο Εργαστήριο Βιολογίας στην Ιατρική Σχολή Ε.Κ.Π.Α. και το 2008 εκλέχθηκε Λέκτορας Μαιευτικής και Γυναικολογίας στην Ιατρική Σχολή Ε.Κ.Π.Α.
Σήμερα εργάζεται ως Καθηγήτρια Μαιευτικής και Γυναικολογίας, στην Α’ Μαιευτική και Γυναικολογική Κλινική του Γ.Ν.Α. Αλεξάνδρα. Παράλληλα ασκεί το ερευνητικό της έργο ως Συνεργαζόμενη Ερευνήτρια, στο Εργαστήριο Κυτταρικής και Γονιδιακής Θεραπείας στο Ίδρυμα Ιατροβιολογικών Ερευνών της Ακαδημίας Αθηνών (ΙΙΒΕΑΑ) όπου δημιούργησε και ηγείται της Ομάδας για την Υγεία των Γυναικών. Είναι Διευθύντρια του Διϊδρυματικού Προγράμματος Μεταπτυχιακών Σπουδών της Ιατρικής Σχολής του Ε.Κ.Π.Α. με τίτλο Μεταφραστική Έρευνα στην Υγεία των Γυναικών (MSc in Translational Research in Women’s Health) σε συνεργασία με το Τμήμα Νοσηλευτικής του Ε.Κ.Π.Α., το ΙΙΒΕΑΑ και το Ελληνικό Ινστιτούτο Pasteur.
Έχει διατελέσει Μέλος της Ομάδας Εργασίας του Εθνικού Προγράμματος Προσυμπτωματικού Ελέγχου για τον Καρκίνο του Τραχήλου της Μήτρας, Μέλος της Ομάδας Εργασίας για τις Κατευθυντήριες Οδηγίες για την πρόληψη λοιμώξεων στην έγκυο και το νεογνό, Μέλος Ομάδας Εργασίας της Ελληνικής Μαιευτικής Γυναικολογικής Εταιρείας για τη σύνταξη Κατευθυντηρίων Οδηγιών, Εμπειρογνώμονας στη διαδικασία διαβούλευσης για τη διαμόρφωση υποδείγματος για ένα Εθνικό Πρόγραμμα Προγεννητικού Ελέγχου, Τακτικό Μέλος της Επιτροπής Μεταπτυχιακής Εκπαίδευσης της Ιατρικής Σχολής Ε.Κ.Π.Α., Τακτικό Μέλος του Εποπτικού Συμβουλίου της Εθνικής Αρχής Ιατρικώς Υποβοηθούμενης Αναπαραγωγής, Τακτικό Μέλος της Επιτροπής Βιοηθικής της Έρευνας της Ε.Α.Ι.Υ.Α, Πραγματογνώμονας του Πταισματοδικείου Αθηνών από το 2018, Τακτικό Μέλος του Επιστημονικού Συμβουλίου του Γ.Ν.Α. Αλεξάνδρα και Αναπληρωματικό Μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου του Γ.Ν.Α. Αλεξάνδρα.
Έχει ηγηθεί ως Principal Investigator επιτυχώς σε αριθμό χρηματοδοτούμενων ανταγωνιστικών Ερευνητικών Προγραμμάτων στην Ελλάδα και στο Εξωτερικό, έχει δώσει αριθμό διαλέξεων, έχει συγγράψει αριθμό κεφαλαίων σε Ελληνικά και Διεθνή Επιστημονικά Συγγράμματα και ερευνητικών άρθρων σε διεθνή περιοδικά με κριτές (peer reviewed) και έχει επιμεληθεί την έκδοση δύο ελληνικών συγγραμμάτων Μαιευτικής-Γυναικολογίας.
– Άννα Καρακατσούλη, εξέλιξη σε Καθηγήτρια πρώτης βαθμίδας στο Τμήμα Θεατρικών Σπουδών
[Anna.Karakatsouli@theatre.uoa.gr]
Απόφοιτος του Τμήματος Ιστορίας της Φιλοσοφικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών (1989). Πραγματοποίησε μεταπτυχιακές σπουδές με ειδίκευση στην Ευρωπαϊκή Ιστορία στο Πανεπιστήμιο του Στρασβούργου και εκπόνησε τη διδακτορική της διατριβή στην Ecole des Hautes Etudes en Sciences Sociales στο Παρίσι με θέμα La Revue des Deux Mondes de 1920 à 1940: Une revue française devant l’étranger (1995). Παράλληλα με τις διδακτορικές σπουδές της, ολοκλήρωσε τον πρώτο κύκλο σπουδών Ρωσικής Γλώσσας και Πολιτισμού στο Institut National des Langues et Civilisations Orientales στο Παρίσι (INALCO) και εργάσθηκε ως Εμπειρογνώμων στον Τομέα Πολιτισμού της UNESCO, υπεύθυνη για την ιστορική και εικονογραφική τεκμηρίωση της νέας, αναθεωρημένης έκδοσης της Ιστορίας της Ανθρωπότητας. Διετέλεσε Υποδιευθύντρια του Κοινωφελούς Ιδρύματος Αλέξανδρος Σ. Ωνάσης και Υπεύθυνη Έργου Σχεδιασμού και Προγραμματισμού στη Γενική Διεύθυνση Διεθνών Σχέσεων του Οργανισμού «Αθήνα 2004».
Το 2022 εξελέγη στη βαθμίδα της Καθηγήτριας στο Τμήμα Θεατρικών Σπουδών του Πανεπιστημίου Αθηνών (όπου υπηρετεί από το 2003) με γνωστικό αντικείμενο «Ιστορία και Πολιτισμός της Ευρώπης και της Ελλάδας των Νεωτέρων Χρόνων». Είναι Διευθύντρια του Εργαστηρίου για την Ιστορία του Βιβλίου, μέλος ΣΕΠ του ΕΑΠ (Ευρωπαϊκός Πολιτισμός) και έχει διδάξει ως Επισκέπτρια Καθηγήτρια στο Τμήμα Κοινωνικής Ανθρωπολογίας και Ιστορίας του Πανεπιστημίου Αιγαίου και στο Τμήμα Μεθοδολογίας, Ιστορίας και Θεωρίας της Επιστήμης (ΜΙΘΕ) του ΕΚΠΑ. Υπήρξε μέλος της Διοικούσας Επιτροπής του Ιδρύματος Κρατικών Υποτροφιών (ΙΚΥ), της Επιτροπής Κρατικών Βραβείων Λογοτεχνίας και Κρατικών Βραβείων Μετάφρασης, και της Επιστημονικής Επιτροπής του ΕΚΠΑ για τον Επίσημο Εορτασμό των 200 Χρόνων από την Επανάσταση του 1821.
Κυκλοφορούν οι μονογραφίες της «Μαχητές της Ελευθερίας» και 1821: Η Ελληνική Επανάσταση στη διεθνική της διάσταση (Πεδίο, 2016) και Στη χώρα των βιβλίων: Η εκδοτική ιστορία του Βιβλιοπωλείου της Εστίας, 1885-2010 (Οι Εκδόσεις των Συναδέλφων, 2011). Βρίσκεται υπό έκδοση η μελέτη της «Το ξίφος του πνεύματος»: Βιβλίο, πολιτισμική ηγεμονία και άκρα δεξιά στην Ελλάδα μετά το 1974 (Εκδόσεις Gutenberg, 2023).
– Βαρβάρα Λαλιώτη, εκλογή σε Επίκουρη Καθηγήτρια στο Τμήμα Πολιτικής Επιστήμης και Δημόσιας Διοίκησης
Η Βαρβάρα (Μπέρρυ) είναι διδάκτωρ του Πανεπιστημίου της Οξφόρδης, με εξειδίκευση στην κοινωνική πολιτική, ενώ διαθέτει επίσης μεταπτυχιακούς και βασικούς τίτλους σπουδών στην πολιτική οικονομία, τη δημόσια πολιτική, την κοινωνιολογία και την ιστορία από πανεπιστήμια στις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής και την Ελλάδα. Έχει διατελέσει, μεταξύ άλλων, υπότροφος του Πανεπιστημίου της Οξφόρδης, του Ιδρύματος Κρατικών Υποτροφιών, του Πανεπιστημίου της Νέας Υόρκης και του Ιδρύματος Fulbright. Έχει διδάξει μαθήματα, σε προπτυχιακό και μεταπτυχιακό επίπεδο, στο Πάντειο Πανεπιστήμιο Κοινωνικών και Πολιτικών Επιστημών, το Πανεπιστήμιο Πελοποννήσου, το Δημοκρίτειο Πανεπιστήμιο Θράκης και το Ελληνικό Ανοιχτό Πανεπιστήμιο. Διαθέτει τέλος μακρόχρονη ερευνητική εμπειρία (σε διεθνή, ευρωπαϊκά και εθνικά προγράμματα), με τα κύρια ερευνητικά ενδιαφέροντά της να επικεντρώνονται στον σχεδιασμό και την αξιολόγηση πολιτικών απασχόλησης και αποτελεσμάτων που αφορούν στην αγορά εργασίας, σε προνοιακές πολιτικές και τη συγκριτική ανάλυση κοινωνικής πολιτικής.
