Παρά τα υψηλά ποσοστά εμβολιασμού με τρεiς δόσεις εμβολίων και την επικράτηση των μεταλλάξεων Όμικρον στον πληθυσμό, η προσβολή από τον ιό SARS-CoV-2 και η ανάπτυξη λοίμωξης COVID-19 παραμένει συχνή αιτία εισαγωγής στο νοσοκομείο ειδικά μεταξύ ασθενών με προυπάρχοντα χρόνια προβλήματα υγείας. Ήδη από την έναρξη της πανδημίας διαπιστώθηκε ότι οι ασθενείς με καρδιακές παθήσεις είχαν τον υψηλότερο κίνδυνο νοσηλείας, διασωλήνωσης αλλά και θανάτου μεταξύ των νοσούντων από COVID-19, ενώ οι ασθενείς με ιστορικό καρδιαγγειακών νοσημάτων περιλαμβάνονται στις ευπαθείς ομάδες πληθυσμού με τον υψηλότερο κίνδυνο επιπλοκών και θνητότητας. Το φάσμα των καρδιακών συνοσηροτήτων που αυξάνουν το κίνδυνο επιπλοκών από τη λοίμωξη COVID-19 εκτείνεται από την αρτηριακή υπέρταση έως την καρδιακή ανεπάρκεια. Οι Ιατροί της Θεραπευτικής Κλινικής Αλέξανδρος Μπριασούλης, Ευστάθιος Μανιός, Κίμων Σταματελόπουλος και Θάνος Δημόπουλος (Πρύτανης ΕΚΠΑ) συνοψίζουν τα ευρήματα πρόσφατης μελέτης σχετικά με το κίνδυνο βαριάς λοίμωξης COVID-19 μεταξύ ασθενών με αρτηριακή υπέρταση δηλαδή το συχνότερο καρδιαγγειακό παράγοντα κινδύνου. Τα ευρήματα δημοσιεύτηκαν πρόσφατα στο έγκριτο περιοδικό Hypertension (https://www.ahajournals.org/doi/abs/10.1161/HYPERTENSIONAHA.122.19694).
Οι συγγραφείς μελέτησαν 912 τριπλά εμβολιασμένους ασθενείς οι οποίοι διαγνώσθηκαν με λοίμωξη COVID-19 κατά τη διάρκεια του κύματος μετάδοσης των μεταλλάξεων Όμικρον σε ένα τριτοβάθμιο πανεπιστημιακό νοσοκομείο των Η.Π.Α. Μεταξύ αυτών το 16% ανέπτυξε βαριά λοίμωξη COVID-19 και χρειάστηκε να νοσηλευτεί. Η αρτηριακή υπέρταση, η παρουσία καρδιακής ανεπάρκειας καθώς και το προηγούμενο ιστορικό εμφράγματος του μυοκαρδίου υπερδιπλασίασαν τον κίνδυνο νοσηλείας από τη λοίμωξη COVID-19. Ωστόσο η συσχέτιση μεταξύ της αρτηριακής υπέρτασης και του κινδύνου επιπλεγμένης λοίμωξης COVID-19 παρέμεινε ισχυρή και μεταξύ ασθενών που δεν είχαν άλλες καρδιαγγειακές παθήσεις. Ο κίνδυνος ανευρέθηκε αυξημένος σε ασθενείς μεγαλύτερης ηλικίας ενώ η χορήγηση αντι-υπερτασικών φαρμάκων όπως οι αναστολείς μετατρεπτικού ενζύμου αγγειοτενσίνης και οι αναστολείς υποδοχέων αγγειοτενσίνης δεν επηρέασαν τον κίνδυνο νοσηλείας και επιπλοκών από λοίμωξη COVID-19. Τα αποτελέσματα αυτά έχουν ιδιαίτερη σημασία καθώς καταδεικνύουν ότι ακόμη και στην φάση της εξάπλωσης των μεταλλάξεων Όμικρον που χαρακτηρίζονται από υψηλότερη μεταδοτικότητα αλλά χαμηλότερη νοσηρότητα η αρτηριακή υπέρταση είναι ισχυρός παράγοντας κιδνύνου για επιπλοκές της νόσου ακόμη και σε εμβολιασμένους ασθενείς. Τα δεδομένα αυτά καταδεικνύουν ότι αφενός η λοίμωξη με COVID-19 δύναται να απορρυθμίσει την υποκείμενη καρδιακή νόσο αλλά και οι συνοσηρότητες που ανευρίσκονται μεταξύ ασθενών με καρδιαγγειακά νοσήματα δημιουργούν ένα επικίνδυνο υπόβαθρο που μπορεί να οδηγήσει σε σοβαρές βραχυπρόσθεσμες αλλά και μακροπρόθεσμες επιπλοκές. Εκτός από τη συνέχιση της θεραπείας για την αρτηριακή υπέρταση, η χορήγηση των ενδεδειγμένων αντιικών φαρμάκων, ο εμβολιασμός και η λήψη ατομικών μέτρων προστασίας αποτελούν απαραίτητα μέτρα πρόληψης των επιπλοκών της λοίμωξης σε ευάλωτες ομάδες πληθυσμού.
