Όταν η αφοσίωση στην επιστήμη συναντά την πειθαρχία των μαχητικών τεχνών, το αποτέλεσμα μπορεί να ξεπεράσει κάθε προσδοκία. Ο Μιχαήλ-Άγγελος Νικολού, φοιτητής της Ιατρικής Σχολής του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών, απέδειξε στην πράξη ότι ο πρωταθλητισμός και οι απαιτητικές σπουδές μπορούν να συμπορευτούν στο υψηλότερο επίπεδο, κατακτώντας το χρυσό μετάλλιο στο Πανευρωπαϊκό Φοιτητικό Πρωτάθλημα Kick Boxing (κατηγορία Kick Light -74kg).
Στην πρώτη συμμετοχή της Ιατρικής Σχολής Αθηνών στον θεσμό και η μοναδική από Ελληνικό πανεπιστήμιο στους συγκεκριμένους αγώνες , ο φοιτητής του ΕΚΠΑ αντιμετωπίζοντας σκληρό ανταγωνισμό, όχι μόνο ανέβηκε στο ψηλότερο σκαλί του βάθρου, αλλά εκτόξευσε το πανεπιστήμιό ΕΚΠΑ στην 11η θέση ανάμεσα σε 66 ευρωπαϊκά ιδρύματα και την Ελλάδα στην 9η θέση ανάμεσα σε 17 χώρες.
Στη συνέντευξη που ακολουθεί, ο Μιχαήλ-Άγγελος Νικολού μιλά για τις θυσίες ενός ολόκληρου καλοκαιριού προετοιμασίας, το βάρος της μοναδικής εκπροσώπησης του ΕΚΠΑ και το όραμά του να αποτελέσει αυτή η επιτυχία το έναυσμα για μια νέα εποχή στον ελληνικό πανεπιστημιακό αθλητισμό.
Πώς καταφέρνεις να συνδυάζεις τις απαιτητικές σπουδές στην Ιατρική με τον πρωταθλητισμό;
Πιστεύω ότι τα πάντα στη ζωή χρειάζονται ισορροπία. Όπως ένας αθλητής, αν προπονηθεί παραπάνω απ’ όσο αντέχει, επιβαρύνει το σώμα του, έτσι κι ένας γιατρός —ή αντίστοιχα ένας φοιτητής Ιατρικής— χρειάζεται μεν να αφιερώνει πολλές ώρες καθημερινά στην επιστήμη του, αλλά οφείλει να γνωρίζει πού να σταματά, ώστε να διατηρεί την ίδια απόδοση στο διάβασμά του και την επόμενη ημέρα. Το κλειδί είναι η αφοσίωση και η συνέπεια.
Ποιοι ήταν οι στόχοι σου και πώς διαχειρίστηκες την πίεση της διοργάνωσης;
Από τη στιγμή που καταφέραμε να εξασφαλίσουμε τη συμμετοχή μας, εννοείται πως ο στόχος ήταν το ψηλότερο σκαλί του βάθρου. Σίγουρα υπήρχε επιπλέον πίεση, καθώς δεν υπήρχε άλλη ελληνική συμμετοχή και ήταν η πρώτη φορά που η Ιατρική Σχολή Αθηνών λάμβανε μέρος σε Ευρωπαϊκή Πανεπιστημιάδα Μαχητικών Αθλημάτων. Σε κάθε αγώνα, ωστόσο, αναπόσπαστο κομμάτι της προετοιμασίας αποτελεί η σωστή διαχείριση των συναισθημάτων και της εξωτερικής πίεσης.
Ποιο ήταν το πιο απαιτητικό σημείο αυτής της διεθνούς εμπειρίας;
Θεωρώ ότι το πιο δύσκολο κομμάτι για κάθε αθλητή που αγωνίζεται σε πανευρωπαϊκό ή παγκόσμιο επίπεδο είναι η προσαρμογή στη νέα χώρα και στις συνθήκες που επικρατούν εκεί. Γι’ αυτό και μετά τον πρώτο αγώνα ήξερα πλέον ότι όλα θα πάνε καλά και ότι θα κατακτήσουμε την πρώτη θέση.
Θεωρείς ότι ο πρωταθλητισμός μπορεί να επηρεάσει αρνητικά την ακαδημαϊκή σου πορεία;
Πιστεύω ότι ο αθλητισμός όχι μόνο δεν πάει πίσω τους φοιτητές, αλλά τους βοηθά να έχουν καλύτερες ακαδημαϊκές επιδόσεις. Επιπλέον, οι αγώνες είναι δομημένοι με τρόπο που επιτρέπει τη συμμετοχή χωρίς να θυσιάζεται χρόνος από τις σπουδές: πραγματοποιούνται κάθε χρόνο τον Σεπτέμβριο, πριν ξεκινήσει το χειμερινό εξάμηνο (τέλη Σεπτεμβρίου με αρχές Οκτωβρίου). Αυτό λειτουργεί ως ισχυρό κίνητρο για τους φοιτητές-αθλητές να μην αφήνουν εκκρεμότητες στην εξεταστική, ώστε να αγωνίζονται απερίσπαστοι.
Ποιοι άνθρωποι στάθηκαν δίπλα σου σε αυτή την πορεία και ποιους θα ήθελες να ευχαριστήσεις;
Μια τέτοια διάκριση δεν είναι ποτέ ατομική υπόθεση. Πρωτίστως, οφείλω ένα τεράστιο ευχαριστώ στην οικογένειά μου, η οποία αποτελεί το θεμέλιο και το διαρκές μου στήριγμα σε κάθε βήμα. Ιδιαίτερα στον πατέρα μου, ο οποίος έχει και τον διπλό, απαιτητικό ρόλο του προπονητή μου· η καθοδήγηση και οι ατελείωτες ώρες δουλειάς που έχουμε μοιραστεί μέσα και έξω από τον αγωνιστικό χώρο είναι ο βασικός λόγος που βρίσκομαι σήμερα εδώ.
Παράλληλα, η συμμετοχή και η επιτυχία μας ως αποστολή δεν θα μπορούσαν να γίνουν πραγματικότητα χωρίς την έμπρακτη στήριξη του ΕΚΠΑ. Θέλω να ευχαριστήσω θερμά τις Πρυτανικές Αρχές του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών: τον Πρύτανη του ΕΚΠΑ, Καθηγητή Γεράσιμο Σιάσο, τον Αντιπρύτανη Έρευνας και Καινοτομίας, Καθηγητή Ευστάθιο Ευσταθόπουλο, και τον Αντιπρύτανη Διοικητικών Υποθέσεων και Φοιτητικής Μέριμνας, Αναπληρωτή Καθηγητή Χρήστο Καραγιάννη, καθώς και τον Πρόεδρο της Ιατρικής Σχολής, Καθηγητή Νικόλαο Αρκαδόπουλο, για τη συνεχή ενθάρρυνση και την εμπιστοσύνη με την οποία περιβάλλουν την προσπάθειά μου
Τέλος, ένα ξεχωριστό “ευχαριστώ” αξίζει στη Διεύθυνση Φοιτητικής Μέριμνας: στη Διευθύντρια, κα Σοφία Ευστρατίου, για το προσωπικό της ενδιαφέρον και την καθοριστική συμβολή της στην υλοποίηση αυτής της προσπάθειας, καθώς και στη γυμνάστρια και συνοδό της αποστολής μας, κα Κατερίνα –Ευαγγελία Κυριάκου, για την πολύτιμη στήριξή της καθ’ όλη τη διάρκεια των αγώνων.
