ΣΗΜΑΝΤΙΚΗ ΕΡΕΥΝΑ ΤΗΣ ΜΟΝΑΔΑΣ ΔΙΚΑΣΤΙΚΗΣ ΑΝΘΡΩΠΟΛΟΓΙΑΣ ΤΗΣ ΙΑΤΡΙΚΗΣ ΣΧΟΛΗΣ ΕΚΠΑ ΜΕ ΕΠΙΚΕΦΑΛΗΣ ΤΟΝ ΑΝ. ΚΑΘΗΓΗΤΗ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟ ΜΩΡΑΪΤΗ
Την ανάπτυξη μιας νέας ημι-αυτοποιημένης μεθόδου για την κατ’ άτομο ταξινόμηση σκελετικού υλικού που προέρχεται από διαφορετικά άτομα ανακοίνωσε η Μονάδα Δικαστικής Ανθρωπολογίας του Εργαστηρίου Ιατροδικαστικής και Τοξικολογίας της Ιατρικής Σχολής ΕΚΠΑ. Η επιστημονική εργασία με τίτλο “Accurate and semi-automated reassociation of intermixed human skeletal remains recovered from bioarchaeological and forensic contexts” εκπονήθηκε από τη μεταδιδακτορική ερευνήτρια Δρ. Ιωάννα Αναστοπούλου, με επικεφαλής τον υπεύθυνο της Μονάδας Αναπληρωτή Καθηγητή Δικαστικής Ανθρωπολογίας Κωνσταντίνο Μωραΐτη, σε συνεργασία με τους ερευνητές από το Πανεπιστήμιο Tübingen της Γερμανίας Δρ. Αλέξανδρο Καρακωστή και τη διακεκριμένη Καθηγήτρια Παλαιοανθρωπολογίας Κατερίνα Χαρβάτη. Η εν λόγω εργασία δημοσιεύθηκε προσφάτως στο έγκριτο διεθνές επιστημονικό περιοδικό “Scientific Reports“ του εκδοτικού οίκου Springer Nature και έλαβε χρηματοδότηση από το Ίδρυμα Κρατικών Υποτροφιών (ΙΚΥ), καθώς και από το Γερμανικό Ίδρυμα Ερευνών (DFG).
Οι ερευνητές δημιούργησαν μία προηγμένη μέθοδο η οποία διακρίνει με μεγάλη ακρίβεια ποιο οστό ανήκει σε ποιο άτομο σε περιπτώσεις συμφυρμού των οστών. Χρησιμοποιώντας ως παράδειγμα την άρθρωση του ισχίου και μεθόδους τρισδιάστατης γεωμετρικής μορφομετρίας, ανέλυσαν τη μορφολογία των αρθρικών επιφανειών των εμπλεκόμενων οστών επιβεβαιώνοντας αξιόπιστα τη μορφολογική τους συνάφεια. Η μέθοδος δύναται να εφαρμοσθεί και σε περιπτώσεις που οι αρθρικές επιφάνειες των αρθρούμενων οστών δεν παρουσιάζουν τέλεια συναρμογή μεταξύ τους, ενώ αποτελεί τη βάση για αντίστοιχη μελέτη και των υπολοίπων αρθρώσεων του σκελετού. Τα αποτελέσματα της έρευνας αναμένεται να συμβάλουν στην καθ’ ημέρα ανθρωπολογική πράξη κατά την εξέταση μεγάλου αριθμού ανθρώπινων σκελετικών υπολειμμάτων από μαζικές καταστροφές, με πρόσφατο παράδειγμα τη συμβολή της Μονάδας στη διαχείριση των θυμάτων από την πυρκαγιά στο Μάτι της Ανατολικής Αττικής, καθώς και σε ομαδικές ή δευτερογενείς ταφές αρχαιολογικών θέσεων. Η μέθοδος μπορεί να εφαρμοσθεί και για τη μελέτη μικρού αριθμού οστών παλαιοανθρωπολογικού ενδιαφέροντος ανήκοντα σε προγονικές μορφές του ανατομικά σύγχρονου ανθρώπου.
Για περισσότερες πληροφορίες: https://www.nature.com/articles/s41598-021-99962-x
