O σπουδαίος αρχαιολόγος και πανεπιστημιακός Γεώργιος Κορρές απεβίωσε σε ηλικία 85 ετών.
Ο Γεώργιος Κορρές, Ομότιμος Καθηγητής Προϊστορικής Αρχαιλογάις του Πανεπιστημίου Αθηνών, με καταγωγή από τη Νάξο, είχε γεννηθεί το 1940. Ήταν γιος του καθηγητή της Αρχαίας Ελληνικής Φιλολογίας και πρύτανη του Πανεπιστημίου Αθηνών Στυλιανού Κορρέ.
Ο Γιώργος Κορρές ήταν μαθητής στο Πειραματικό Σχολείο του Πανεπιστημίου Αθηνών από το 1946 ως το 1958, όπου και ολοκλήρωσε την υποχρεωτική του εκπαίδευση. Στη συνέχεια, από το 1958 ως το 1963, σπούδασε στο Τμήμα Ιστορίας-Αρχαιολογίας της Φιλοσοφικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών και μάλιστα από το 1952 ως το 1962 ως υπότροφος του Ιδρύματος Κρατικών Υποτροφιών (ΙΚΥ). Από το 1963 ως το 1965 πραγματοποίησε αντίστοιχες σπουδές στο Πανεπιστήμιο της Βόννης με υποτροφία της Γερμανικής Υπηρεσίας Ακαδημαϊκών Ανταλλαγών (DAAD).
Στο πλαίσιο της ειδικότητάς του είχε πραγματοποιήσει πολλές έρευνες σε διάφορες αρχαιολογικές θέσεις στην Ελλάδα και υπήρξε υπεύθυνος ανασκαφών για την Πύλο και τη Μεσσηνία της Εν Αθήναις Αρχαιολογικής Εταιρείας, από το 1973. Διεξήγαγε επίσης, κατά το διάστημα 1973 με 2005, αρχαιολογικές και γεωφυσικές ανασκαφές σε διάφορες αρχαιολογικές θέσεις της Μεσσηνίας, όπως στην Κουκκουνάρα, τα Καμίνια Κρεμμυδίων, την Τραγάνα Μεσσηνίας, την Περιστεριά, τη Βοϊδοκοιλιά, τον Άγιο Ιωάννη Παπουλίων, το Ρούτση ή Ρούτσι Μυρσινοχωρίου (κοντά και στη Μεταμόρφωση Μεσσηνίας), το 1989, τα Βολιμίδια της Χώρας Μεσσηνίας, το 2005, και άλλα σημεία.
Είχε τιμηθεί με τα μετάλλια Ερρίκου Σλήμαν των Μουσείων Ankershagen, Neubukow, της Ακαδημίας Επιστημών Βερολίνου, καθώς και το μετάλλιο Winckelmann 50ετίας, του ιδρύματος Winckelmann-Gesellschaft, στο Στένταλ, το 1990. Είχε λάβει το παράσημο Αξίας της κυβέρνησης της Δυτικής Γερμανίας, το 1992. Επίσης τιμήθηκε, από διάφορους άλλους φορείς για την ανασκαφή και ανάδειξη των αρχαιοτήτων της Μεσσηνίας και της Τριφυλίας.
