Το αρχέτυπο του παιδιού έχει μελετηθεί φαινομενολογικά, θρησκειολογικά και ψυχολογικά, εδώ και αρκετά χρόνια. Στην Ελλάδα, δυστυχώς, δεν κατέστη εφικτό να γίνει ευρύτερα γνωστό, ακόμα και στη σχολική Εκπαίδευση.
Αντίθετα, στο Εξωτερικό η παιδική θρησκευτικότητα και η παιδική πνευματική εμπειρία καταλαμβάνουν πολύ υψηλή θέση στην έρευνα και τη βιβλιογραφία, και όχι μόνο σε εξειδικευμένα περιοδικά, αλλ’ ακόμα και σε αυτά τα επίσημα και ευρείας κυκλοφορίας ψυχολογικά περιοδικά (ΑΡΑ).
Το πόνημα του Καθηγητού κ. Σπ. Τσιτσίγκου με τίτλο «Αναπτυξιακή Ψυχολογία τής Θρησκείας» (Αθήνα 2024) από τις εκδόσεις ΕΚΠΑ πραγματεύεται το είδος, τις μορφές, τα ψυχοπνευματικά επίπεδα θρησκευτικότητας και πνευματικότητας του νηπίου, του παιδιού, του εφήβου και του ενήλικα, λαμβάνοντας ταυτόχρονα υπ’ όψη το φύλο, το κοινωνικο-οικονομικό περιβάλλον και τα ποικίλα πολιτισμικά στερεότυπα.
Στο βιβλίο, μελετώνται οι (θρησκευτικές/πνευματικές) αντιλήψεις τού παιδιού για το «Θείο», οι οποίες, εν πολλοίς, εξαρτώνται από τις βιωμένες ψυχικά εικόνες τού (πραγματικού, συμβολικού ή φαντασιακού) πατέρα ή/και της μητέρας (βλ. Attachment Theory) του. Παράλληλα, οι ικανοποιήσεις των πρώτων βιοψυχικών αναγκών τού παιδιού συνδέονται καθοριστικά με ψυχικές απολαύσεις, που, στην πορεία τής ανάπτυξής του, μπορεί, «μετουσιωμένες» (εξιδανικευμένες), να επεκταθούν μέχρι και αυτήν τη (νουμενική) εμπειρία τής Θείας μακαριότητας.
Το υλικό του πονήματος παρατίθεται συστηματικά και κατά ηλικιακό στάδιο, αντλούμενο διαθεματικά από όλες τις Θρησκείες και τους Πολιτισμούς, όπως επίσης και από τα πορίσματα των συναφών επιστημών, λ.χ. της Ιστορίας των Πολιτισμών, τής Φιλοσοφίας τής Θρησκείας, τής Κοινωνιολογίας τής Θρησκείας, τής Λαογραφίας και της Ψυχολογίας τής Θρησκείας.
Σε έναν πολυπολιτισμικό κόσμο και μια πλουραλιστική κοινωνία, που ζούμε σήμερα, το βιβλίο αυτό τεκμηριωμένα παρέχει τα τελευταία επιστημονικά πορίσματα για την έμφυτη αλλά και επίκτητη θρησκειο-πνευματική επι-δεκτικότητα του ανθρωπίνου προσώπου.
