Καθηγητής Ε. Λέκκας στο Έθνος: Στην Ελλάδα δεν υπάρχει επαρκής γνώση για διαχείριση καταστροφών

Ο Καθηγητής Δυναμικής, Τεκτονικής και Εφαρμοσμένης Γεωλογίας και Διαχείρισης Φυσικών Καταστροφών στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, Ευθύμης Λέκκας, γράφει στην εφημερίδα Έθνος για τα ακραία φαινόμενα με τα οποία ερχόμαστε αντιμέτωποι όλο και συχνότερα.

Το άρθρο μεταξύ άλλων αναφέρει και τα εξής:

“Το τελευταίο χρονικό διάστημα έχει παρατηρηθεί σημαντική γεωδυναμική δραστηριότητα (σεισμοί, τσουνάμι, κατολισθήσεις, ηφαίστεια) σε παγκόσμιο επίπεδο, καθώς επίσης και αυξανόμενη εκδήλωση υδρομετεωρολογικών φαινομένων (καύσωνες, παγετοί, δασικές πυρκαγιές, πλημμύρες, κατολισθητικά φαινόμενα) ιδιαίτερα στον Μεσογειακό και Ελληνικό χώρο”.

Στη συνέχεια, ο Καθηγητής επισημαίνει το τεράστιο βήμα που έγινε με την σταδιακή αναβάθμιση της Πολιτικής Προστασίας ως κυβερνητική αρμοδιότητα από Γενική Γραμματεία σε Υπουργείο, ενώ τονίζει ότι στην Ελλάδα δεν υπάρχει γνώση για διαχείριση καταστροφών.

Σχετικά με την κλιματική αλλαγή και την κλιματική κρίση, το άρθρο αναφέρει τα εξής:

“Η κλιματική αλλαγή ως όρος είναι αδόκιμος, δεδομένου ότι προϋποθέτει αλλαγές κλίματος σε ευρύτερη γεωλογική περίοδο της τάξεως των χιλιάδων ετών, κάτι που έχει συμβεί χιλιάδες φορές κατά τη διάρκεια της εξέλιξης της Γης, δηλαδή στα τελευταία 4.6 δις χρόνια. Η παρούσα κλιματική κρίση διαφοροποιεί βίαια τις υφιστάμενες υδρομετεωρολογικές συνθήκες, συνδέεται άμεσα με τις γεωδυναμικές διεργασίες και επιταχύνεται από τις ανθρώπινες παρεμβάσεις και δραστηριότητες, οι οποίες είναι καταλυτικές”.

Έπειτα ο κ. Λέκκας αναφέρει τα τρία στάδια διαχείρισης των καταστροφών τα οποία είναι τα εξής:

Η διαχείριση των καταστροφών και κρίσεων, στηρίζεται και προϋποθέτει τη διάκριση σε τρία βασικά στάδια: στο Προκαταστροφικό (πρόληψή και ετοιμότητα), στο Συνκαταστροφικό (άμεση απόκριση και έκτακτη ανάγκη) και στο Μετακαταστροφικό (ανάκαμψη και επαναφορά). Σε κάθε στάδιο υφίστανται διακριτές δράσεις, η υλοποίηση των οποίων οδηγεί σε μακροπρόθεσμη διαχείριση, που στοχεύει στον μετριασμό των επιπτώσεων σε οικονομικό, κοινωνικό και περιβαλλοντικό επίπεδο.

Κλείνοντας το άρθρο αναφέρει τρεις αλληλοσυμπληρωμένους πυλώνες για τη διαχείριση των κινδύνων και των κρίσεων: τον Επιστημονικό κόσμο, την Πολιτεία και τους Επιχειρησιακούς φορείς και τον Έλληνα Πολίτη.

Για καθένα από αυτούς τους πυλώνες ο κ. Λέκκας στο άρθρο αναφέρει τα εξής:

1. Καθήκον των Επιστημόνων είναι μέσα από συντεταγμένες διαδικασίες, να συμβάλουν στη διερεύνηση όλων των θεμάτων που περιλαμβάνονται στα πλαίσια της διαχείρισης, με ό,τι πιο καινοτόμο και νέο υπάρχει διεθνώς και κυρίως εφαρμόσιμο, υπηρετώντας αταλάντευτα τον Έλληνα Πολίτη.
2. Η Πολιτεία και οι Επιχειρησιακοί Φορείς πρέπει να προσεγγίζουν και να αξιοποιούν με σοβαρότητα και χωρίς πολιτικές σκοπιμότητες την επιστημονική γνώση και πληροφόρηση σχεδιάζοντας και δρώντας με σταθερό γνώμονα την προστασία του Πολίτη και νομοθετώντας με μακροπρόθεσμο όραμα.
3. Τέλος, ο Έλληνας Πολίτης πρέπει να είναι ενημερωμένος και συνειδητοποιημένος για τους κινδύνους, τους οποίους διατρέχει, τόσο μέσα από προσωπική αναζήτηση, κυρίως όμως μέσα από ενημερωτικές και εκπαιδευτικές δράσεις των Ο.Τ.Α. και της Πολιτείας.

Διαβάστε ολόκληρο το άρθρο στο ΕΘΝΟΣ.