CIVIS Open Lab Intergenerational Learning Communities – Χτίζοντας Κοινότητες όπου οι Γενιές Μαθαίνουν Μαζί

Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών 25–26 Ιουνίου 2026, Αμφιθέατρο Δρακόπουλου

Στις 25–26 Ιουνίου 2026, το Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών φιλοξένησε την τελική γιορτή του CIVIS Open Lab: Κοινότητες Διαγενεακής Μάθησης, φέρνοντας κοντά ακαδημαϊκούς, φοιτητές, εκπαιδευτικούς, ΜΚΟ, δήμους, σχολεία, μεγαλύτερους ενήλικες, κοινοτικές οργανώσεις και φορείς πολιτικής από την Ελλάδα και ολόκληρη τη Συμμαχία CIVIS. Σε δύο εμπνευσμένες ημέρες, οι συμμετέχοντες δεν γιόρτασαν απλώς την ολοκλήρωση ενός έργου, αλλά την ανάδυση μιας ζωντανής κοινότητας πρακτικής που δείχνει πώς τα πανεπιστήμια μπορούν να γίνουν καταλύτες κοινωνικής καινοτομίας, πολιτειακής συμμετοχής και διαγενεακής αλληλεγγύης.

Έναρξη της εορταστικής εκδήλωσης CIVIS στο Αμφιθέατρο Δρακόπουλου

Ένα Ζωντανό Εργαστήριο Μετασχηματισμού για την Κοινότητα

Από την έναρξή του, το Open Lab εργάστηκε για να αντιμετωπίσει μία από τις αυξανόμενες κοινωνικές προκλήσεις της Ευρώπης: την ολοένα μεγαλύτερη απομάκρυνση των γενεών.
Αντί να προσεγγίζει τη γήρανση αποκλειστικά μέσα από τη φροντίδα, το έργο προώθησε ένα όραμα διαγενεακής μάθησης που θεμελιώνεται σε:

• αμοιβαιότητα
• συν-δημιουργία
• πολιτειακή συμμετοχή
• δημιουργικότητα
• δημοκρατική συμμετοχή
• κοινοτική ευημερία

Στην Ελλάδα, την Αυστρία και την Ισπανία, η κοινοπραξία ανέπτυξε καινοτόμες εκπαιδευτικές και
κοινοτικές πρωτοβουλίες που ανέδειξαν πώς οι ουσιαστικές συναντήσεις μεταξύ γενεών μπορούν να μειώσουν τον ηλικιακό ρατσισμό, να ενισχύσουν την ενσυναίσθηση και να δημιουργήσουν πιο συνδεδεμένες κοινότητες.

Kαλές πρακτικές

Η πρώτη ημέρα ανέδειξε τη φιλοσοφία, τη μεθοδολογία και τα ερευνητικά ευρήματα του Open Lab. Εταίροι από το Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών, το Paris Lodron University of Salzburg και το Universidad Autónoma de Madrid παρουσίασαν τις δραστηριότητες που αναπτύχθηκαν καθ’ όλη τη διάρκεια του έργου, και ακολούθησε ένα εμπνευσμένο πάνελ κεντρικών ομιλητών που διερεύνησε τη γήρανση, τη διαγενεακότητα και τη σύγχρονη κοινωνία.

Οι κοινοτικοί εταίροι παρουσίασαν επίσης επιτυχημένες πρωτοβουλίες, όπως:

• Διαγενεακός Χορός και Μουσική
• Εικονογραφημένα βιβλία που συνδέουν μεγαλύτερους ενήλικες και παιδιά νηπιαγωγείου
• Καλλιτεχνική κολύμβηση χωρίς ηλικιακούς αποκλεισμούς
• Πιο Δυνατοί Μαζί: Κοινοτικός Εθελοντισμός
• Smile for Life Service-Learning Initiative

Ερευνητές και κοινοτικοί εταίροι παρουσιάζουν τα αποτελέσματα του έργου

Από τη Γνώση στην Πολιτειακή Δράση

Η δεύτερη ημέρα έδειξε πώς τα Open Labs δημιουργούν πραγματικό κοινωνικό αντίκτυπο. Οι συνεδρίες παρουσίασαν πρακτικά παραδείγματα κοινοτικής συμμετοχής μέσα από:

• τέχνες
• κίνηση
• εκπαίδευση
• εθελοντισμό
• αφήγηση ιστοριών
• δημόσιο διάλογο

Οι συμμετέχοντες αντάλλαξαν επίσης εμπειρίες από σχολεία, ΜΚΟ και κοινοτικές οργανώσεις, αναδεικνύοντας πώς τα πανεπιστήμια και οι πολίτες μπορούν να συν-σχεδιάζουν βιώσιμες λύσεις για σύνθετες κοινωνικές προκλήσεις.

Διαγενεακές δραστηριότητες που αναπτύχθηκαν κατά τη διάρκεια του έργου.

Διαρκής Αντίκτυπος

Το Open Lab αφήνει πίσω του πολύ περισσότερα από μια σειρά επιτυχημένων δραστηριοτήτων. Η παρακαταθήκη του περιλαμβάνει νέες συνεργασίες μεταξύ πανεπιστημίων και κοινοτήτων, καινοτόμους εκπαιδευτικούς πόρους, πρακτικά εργαλεία για τον σχεδιασμό διαγενεακών προγραμμάτων, ενισχυμένη πολιτειακή συμμετοχή, αυξημένη ορατότητα των μεγαλύτερων ενηλίκων μέσα στην κοινοτική ζωή, νέες ευκαιρίες για τους φοιτητές να συμμετέχουν σε μάθηση βασισμένη σε προκλήσεις και θεμέλια για μελλοντικές συνεργασίες CIVIS.

Ένα από τα σημαντικότερα στιγμιότυπα ήταν η καταληκτική καλλιτεχνική παρουσίαση που συνδύασε μουσική, αφήγηση ιστοριών και διαγενεακή συμμετοχή, αποτυπώνοντας το κεντρικό μήνυμα του έργου:

«Οι κοινότητες γίνονται ισχυρότερες όταν οι γενιές δημιουργούν μαζί»

Κοιτάζοντας Μπροστά

Παρότι το Open Lab ολοκληρώνεται επίσημα, η κοινότητά του συνεχίζει να μεγαλώνει. Η κοινοπραξία αναπτύσσει ήδη νέες πρωτοβουλίες CIVIS που θα επεκτείνουν αυτό το έργο μέσα από φεμινιστική πολιτειακή συμμετοχή, κοινοτική καινοτομία και διακρατική συνεργασία. Η διαγενεακή μάθηση έχει αποδείξει ότι τα πανεπιστήμια μπορούν να γίνουν χώροι όπου οι κοινότητες δεν μελετούν απλώς την κοινωνία — αλλά τη μετασχηματίζουν ενεργά.

Μαζί χτίζουμε κοινότητες όπου οι γενιές μαθαίνουν, δημιουργούν και ευημερούν