Ο Διδάκτωρ Νεοελληνικής Φιλολογίας του Ε.Κ.Π.Α. κ. Ηλίας Κολοκούρης τιμήθηκε με το βραβείο Χαριλάου Σακελλαριάδη* από την Ακαδημία Αθηνών για το αδημοσίευτο έργο – μονογραφία με θέμα τον βίο και το έργο του Πατρινού λόγιου Περικλή Γιαννόπουλου, πρωτοπόρου του κινήματος του Ελληνικού Αισθητισμού και προγόνου, σύμφωνα με πολλούς, της γενιάς του ’30.
Photo Press Θεόδωρος & Αθάνασιος Αναγνωστόπουλοι Ο.Ε.
Λίγα λόγια για το έργο
Το έργο αποτελεί μία καινούρια βιογραφία του αυτόχειρος ποιητή Περικλή Γιαννόπουλου, ο οποίος γεννήθηκε στην Πάτρα το 1871. Γιος της Ευδοκίας Θεοφράστου Χαιρέτη και είτε του Ιωάννη είτε του Αναστασίου Γιαννόπουλου. Στο έργο του ο Περικλής Γιαννόπουλος υπήρξε από τους πρώτους μεταφραστές στα ελληνικά κειμένων του Έντγκαρ Άλλαν Πόε και του Όσκαρ Ουάιλντ, ενώ έγραψε και δικά του πεζοτράγουδα, κυρίως αρχαιόθεμα, καθώς και δοκίμια, μελέτες για το αρχαίο ελληνικό θέατρο και την ελληνική μουσική. Υπήρξε μέτοχος της Νέας Σκηνής του Κωνσταντίνου Χρηστομάνου, ενώ το 1938, με αφιέρωμα του περιοδικού Νέα Γράμματα, καθόρισε μετά θάνατον, την γενιά του ’30. Οι ευφάνταστες γλωσσικές του επιλογές επηρέασαν τον Οδυσσέα Ελύτη και τον Γιώργο Σεφέρη. Ωστόσο, το αφιέρωμα των Νέων Γραμμάτων εστίασε σε μία περισσότερο ελληνοκεντρική παρουσίαση του έργου του, δεδομένης της εποχής και του μεταξικού καθεστώτος, παρουσιάζοντας περισσότερο τα κείμενα όπου καλούσε τους αναγνώστες του σε μία ηλιοποσία παρόμοια με την μεταγενέστερη του Ελύτη.
Στην βραβευμένη εργασία, που συντάχθηκε υπό την επίβλεψη της Ομότιμης Καθηγήτριας κ. Χριστίνας Ντουνιά, παρουσιάζεται η αρχαιογνωσία του Γιαννόπουλου με βάση τα λογοτεχνικά του κείμενα. Οι αρχαίοι συγγραφείς που μελέτησε, Πλάτωνας, Πλούταρχος, Ανακρέοντας, Απουλήιος και άλλοι. Ακόμη, εκδίδοντας αδημοσίευτες επιστολές του, στόχος υπήρξε να φανεί πως η δραματική αυτοκτονία του στην θάλασσα του Σκαραμαγκά τον Απρίλιο του 1910 δεν ήταν αποτέλεσμα λογοτεχνικής απογοήτευσης ή μόνον μεταφυσικής επιλογής, αλλά μάλλον σχετίζεται με άγνωστες έως τώρα πτυχές της βιογραφίας του. Αυτές τις πτυχές αναδεικνύουν οι αδημοσίευτες επιστολές που ευρίσκονται στο δυστυχώς διάσπαρτο αρχείο του. Τέλος, παρουσιάστηκαν αδημοσίευτα κείμενά του σε εφημερίδες των Πατρών, με τις οποίες συνεργάστηκε κατά τις εποχές που δεν διέμενε στο αγαπημένο του ιοστέφανον άστυ, την Αθήνα.
* Ο Χαρίλαος Σακελλαριάδης υπήρξε προσωπικός φίλος και πρώτος εκδότης των Απάντων του Κώστα Καρυωτάκη. Οι απόψεις του Σακελλαριάδη επιδέχθηκαν εύλογης κριτικής, ειδικά από την Καθηγήτρια κ. Χριστίνα Ντουνιά στην μελέτη “Καρυωτάκης. Ἡ ἀντοχή μιᾶς ἀδέσποτης τέχνης.” (εκδόσεις Καστανιώτη) καθώς επέβαλαν μία συγκεκριμένη τρόπον τινά “θανατόφιλη” ανάγνωση του Καρυωτάκη, παραβλέποντας τις σατιρικές ικανότητές του και εν μέρει λογοκρίνοντας προσωπικά του γραπτά, όπως το σημείωμα αυτοχειρίας του. Παρ΄όλα αυτά, αποτέλεσαν την πρώτη συστηματική μελέτη του έργου του ποιητή και ως μαρτυρίες θεωρούνται ακόμη πολύτιμες, αν και επιδεχόμενες κριτικής. Ο Σακελλαριάδης δώρισε μέρος της περιουσίας του στην Ακαδημία Αθηνών, από την οποία δωρεά προέρχεται και το παρόν βραβείο.
