Η Παγκόσμια Ημέρα Βουνών, γιορτάζεται κάθε χρόνο στις 11 Δεκεμβρίου μετά από πρωτοβουλία του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών και αποτελεί μια ευκαιρία να αναδειχθεί η σημασία των βουνών για την ανθρωπότητα και τη γεωλογική και οικολογική κληρονομιά του πλανήτη. Τα βουνά καλύπτουν περίπου το 27% της ξηράς του πλανήτη και φιλοξενούν περίπου 1,1 δισεκατομμύριο ανθρώπους. Τα βουνά δεν είναι μόνο επιβλητικά φυσικά μνημεία, αλλά και εντυπωσιακοί γεωμορφολογικοί σχηματισμοί που διαμορφώνουν θεμελιωδώς το κλίμα, την υδρολογία και τη βιοποικιλότητα της Γης και προσφέρουν πολύτιμους φυσικούς πόρους. Τέλος, σχετίζονται με την πολιτιστική κληρονομιά, καθώς πολλά βουνά συνδέονται με θρύλους, θρησκευτικές πεποιθήσεις και ιστορικές παραδόσεις.
Τα Βουνά από Γεωλογική Άποψη
Τα βουνά και οι μεγάλες οροσειρές σχηματίζονται μέσω σύνθετων γεωλογικών διεργασιών που συνδέονται με την κίνηση των λιθοσφαιρικών πλακών Τα περισσότερα βουνά σχηματίζονται από τη σύγκρουση τεκτονικών πλακών, διαδικασία η οποία προκαλεί ανύψωση και πτύχωση των πετρωμάτων. Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι η δημιουργία της οροσειράς των Ιμαλαΐων από τη σύγκρουση της Ινδικής πλάκας με την Ευρασιατική. Πολλά βουνά είναι αποτέλεσμα ηφαιστειακής δραστηριότητας, όπως ο Βεζούβιος και η Αίτνα στην Ιταλία.
Η Σχέση των Βουνών με το Κλίμα
Τα βουνά διαδραματίζουν καίριο ρόλο στη ρύθμιση του παγκόσμιου και τοπικού κλίματος. Ως φυσικά εμπόδια, επηρεάζουν τα καιρικά συστήματα, καθορίζοντας τις βροχοπτώσεις, τη θερμοκρασία και τη ροή των ανέμων. Παράλληλα, οι παγετώνες και τα χιονισμένα τους καλύμματα λειτουργούν ως αποθήκες φρέσκου νερού, που τροφοδοτούν ποτάμια και υποστηρίζουν γεωργικές και αστικές χρήσεις, ειδικά σε περιόδους ξηρασίας. Τα βουνά αποτελούν επίσης σημαντικούς δεσμούς στον κύκλο του άνθρακα, δεσμεύοντας CO₂ μέσω της βλάστησης και του εδάφους τους. Ωστόσο, η άνοδος της θερμοκρασίας λόγω της κλιματικής αλλαγής προκαλεί την τήξη παγετώνων και την αυξομείωση των βροχοπτώσεων, επηρεάζοντας αρνητικά την υδρολογία και την αγροτική παραγωγή, ενώ ενισχύει το φαινόμενο της ξηρασίας στις πεδινές περιοχές.
Τα Βουνά ως Καταφύγια Βιοποικιλότητας
Τα βουνά αποτελούν ένα από τα σημαντικότερα καταφύγια βιοποικιλότητας στον πλανήτη. Εξαιτίας των ποικίλων υψομετρικών ζωνών και μικροκλιμάτων που δημιουργούν, φιλοξενούν μια τεράστια ποικιλία φυτών και ζώων, πολλά από τα οποία είναι ενδημικά και δεν απαντώνται σε κανένα άλλο μέρος της Γης. Η διαδοχική μετάβαση από χαμηλά υψόμετρα σε αλπικές ζώνες υποστηρίζει οικοσυστήματα με μεγάλη προσαρμοστικότητα στις κλιματικές διακυμάνσεις. Επιπλέον, τα βουνά παρέχουν ζωτικής σημασίας οικοσυστημικές υπηρεσίες, όπως η προστασία της γονιμότητας του εδάφους και η σταθεροποίηση της ροής των υδάτων. Όμως, οι ανθρώπινες δραστηριότητες, η κλιματική αλλαγή και η εκτεταμένη βοσκή απειλούν τη μοναδική αυτή βιοποικιλότητα, καθιστώντας επιτακτική την εφαρμογή μέτρων διατήρησης και αειφορικής διαχείρισης.
Τα Βουνά της Ελλάδας
Η Ελλάδα αποτελεί χαρακτηριστικό παράδειγμα χώρας με έντονη ορεινή μορφολογία, καθώς περίπου το 80% της έκτασής της καλύπτεται από βουνά. Η γεωτεκτονική θέση της χώρας καθιστά τα βουνά ενεργούς γεωλογικούς σχηματισμούς, που εξελίσσονται δυναμικά. Η κύρια οροσειρά της, η Πίνδος, δημιουργήθηκε σε διάρκεια δεκάδων εκατομμυρίων χρόνων από τη σύγκρουση της Ευρασιατικής και της Αφρικανικής λιθοσφαιρικής πλάκας, διαδικασία η οποία συνεχίζεται ακόμη και σήμερα. Τα ελληνικά βουνά συνοδεύονται από εντυπωσιακά φαράγγια όπως αυτά στον Ταΰγετο τον Πάρνωνα και τα Λευκά Όρη, και ακόμη πιο εντυπωσιακά σπήλαια όπως το σπήλαιο του Περάματος, το σπήλαιο Διρού και το σπήλαιο Αλιστράτης.
Η Συμβολή του Τμήματος Γεωλογίας και Γεωπεριβάλλοντος του ΕΚΠΑ
Τα βουνά της Ελλάδας είναι αναπόσπαστο μέρος του φυσικού τοπίου και φιλοξενούν μοναδικά γεωλογικά φαινόμενα. Το Τμήμα Γεωλογίας και Γεωπεριβάλλοντος του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών (ΕΚΠΑ) διαδραματίζει κομβικό ρόλο στη μελέτη και διερεύνηση της γεωλογίας και της δυναμικής των ορεινών όγκων.
Μέσα από την έρευνα και τη διδασκαλία, το Τμήμα:
- Χαρτογραφεί γεωλογικούς σχηματισμούς και αναλύει τις γεωδυναμικές διεργασίες που διαμορφώνουν το ορεινό ελληνικό ανάγλυφο.
- Μελετά φυσικούς κινδύνους, όπως σεισμούς και κατολισθήσεις, που επηρεάζουν την ορεινή ζώνη.
- Αναδεικνύει τη γεωλογική κληρονομιά, προστατεύοντας και προωθώντας περιοχές ιδιαίτερης σημασίας, όπως ο Όλυμπος, ο Ταΰγετος, τα Λευκά Όρη, κ.α.
- Συμβάλλει στην αειφόρο διαχείριση των ορεινών περιοχών, προτείνοντας λύσεις που συνδυάζουν την οικονομική ανάπτυξη με την περιβαλλοντική προστασία.
Η έρευνα που διεξάγεται στο Τμήμα προάγει τη γνώση για τη γεωλογική ιστορία της Ελλάδας και υποστηρίζει την κατανόηση των μεταβολών που υφίστανται τα ελληνικά βουνά στο πλαίσιο της κλιματικής αλλαγής.
Η Παγκόσμια Ημέρα Βουνών μας υπενθυμίζει τη σπουδαιότητα αυτών των φυσικών συστημάτων για τη ζωή στη Γη, μάς καλεί να αναλογιστούμε τη σημασία τους και να δράσουμε για την προστασία τους. Τα βουνά δεν είναι μόνο γεωλογικοί σχηματισμοί, αλλά σύμβολα ανθεκτικότητας και ζωής.. Σήμερα, τα βουνά αντιμετωπίζουν σοβαρές προκλήσεις λόγω της κλιματικής αλλαγής, της υπερεκμετάλλευσης φυσικών πόρων και της απώλειας βιοποικιλότητας. Είναι ευθύνη όλων μας να διατηρήσουμε τη φυσική τους ισορροπία, όχι μόνο για τις επόμενες γενιές, αλλά και για την ίδια τη βιωσιμότητα του πλανήτη, ώστε να συνεχίσουν να εμπνέουν, να στηρίζουν τη βιοποικιλότητα και να τροφοδοτούν τη γνώση.
