Την Τρίτη 24 Ιουνίου 2025 το Εργαστήριο Ιταλικής Ιστορίας και Ιστοριογραφίας (ΤΙΓΦ) σε συνεργασία με το ΠΜΣ «Ελληνοϊταλικές Σπουδές: Ιστορία, Λογοτεχνία, Κλασική Παράδοση» διοργάνωσαν στρογγυλή τράπεζα στο Ιστορικό Αρχείο του ΕΚΠΑ με θέμα: «Οι Νεοελληνικές Σπουδές στο Πανεπιστήμιο της Πάδοβας: παρελθόν, παρόν και μέλλον».
Τη συζήτηση συντόνισε ο Καθηγητής Γεράσιμος Δ. Παγκράτης, Διευθυντής του Εργαστηρίου και του ΠΜΣ, ο οποίος παρουσίασε το σκεπτικό και τους στόχους της εκδήλωσης και αναφέρθηκε στο έργο που επιτελούν οι έδρες της Νεοελληνικής Γλώσσας και Λογοτεχνίας γενικά στον κόσμο και ειδικότερα στην Ιταλία, και δη στην Πάδοβα, μια πόλη με ξεχωριστό ρόλο στην ελληνική πνευματική ζωή κατά τους προεπαναστατικούς χρόνους.
Στη συνέχεια τον λόγο έλαβε ο Δρ. Francesco Scalora, διδάσκων Νεοελληνικής Γλώσσας και Λογοτεχνίας στο Πανεπιστήμιο της Πάδοβας, ο οποίος ανέπτυξε σε αδρές γραμμές τη σημερινή κατάσταση των Νεοελληνικών Σπουδών στο πανεπιστήμιό του και τον δικό του ρόλο.
Ακολούθως η Καθηγήτρια του ίδιου Πανεπιστημίου Alessandra Coppola ανέδειξε τις συνεργασίες που υλοποιούνται στο τμήμα της και συγκλίνουν στη ενίσχυση της διδασκαλίας των Νέων Ελληνικών.
Ο Καθηγητής Δημήτριος Καραδήμας, Πρόεδρος του Διδασκαλείου της Νέας Ελληνικής Γλώσσας και πρώην Αντιπρύτανης ΕΚΠΑ, έδωσε τη συνολική εικόνα για την κατάσταση των Νεοελληνικών Σπουδών στον κόσμο, τονίζοντας τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι έδρες και τις παρεμβάσεις της ελληνικής Πολιτείας στην επίλυση αυτών των προβλημάτων.
Ο Καθηγητής του Τμήματος Φιλολογίας ΕΚΠΑ Στέφανος Κακλαμάνης ανέπτυξε τη θεματική της ιστορίας της διδασκαλίας των Νέων Ελληνικών στην Ιταλία μεταπολεμικά και ειδικότερα στο Βένετο (Πάδοβα και Βενετία).
Τέλος, ο Καθηγητής του ΤΙΓΦ (ΕΚΠΑ) κ. Ιωάννης Τσόλκας αρχικά επικεντρώθηκε στην κρίση που διέπει τις ανθρωπιστικές σπουδές και κατόπιν εξειδίκευσε την παρέμβασή του στη διδασκαλία της Νέας Ελληνικής, προτείνοντας τρόπους υπέρβασης των σημερινών δυσκολιών.
Ακολούθησε μια ζωηρή συζήτηση με το κοινό που έδειξε να συμμερίζεται τόσο τις απόψεις για τη σπουδαιότητα του έργου που επιτελούν οι έδρες Νεοελληνικών Σπουδών στο εξωτερικό όσο και τις ανησυχίες των μελών της στρογγυλής τράπεζας για το μέλλον τους.
